Akşam Rakısı

Rahmetli babam çiftçilik yapardı. Mesleği buydu. Hemen hemen her sabah köye gider, öğlen eve gelir yemek yer, bir saat kadar öğlen uykusunu uyur, saat dört gibi arkadaşlarıyla buluştuğu kulübe gider, saat yedi gibi eve döner, televizyonun karşısına kurulurdu. Akşam yemeğini annem hazırlayıp bir duble rakısıyla beraber tepside getirir, önündeki sehpasına koyardı. Yemek bittikten sonra bile o tepsi babamın önünden kalkmaz, meyvesi mezesiyle birlikte ağır ağır rakısını yudumlar, bizimle konuşur, televizyon seyrederdi. Saat on buçuk-on birde yatağa gidene kadar üç duble rakıyı bu şekilde bitirirdi. Rakıyı yudumlamazdı da öperek içerdi babam. Çocukken kendi kendime düşünürdüm, yahu babam şu olaydan ne zevk alıyor, bütün gece rakı içip televizyon seyrediyor, diye.

Meğer ne büyük keyifmiş arkadaş!

Hele bugün, siyasetçilerimizin üstün yönetim kabiliyetlerinin(!) ülkeyi içine düşürdüğü durum sonucunda bütün gün tüm Türkiye'de saatlerce kesik olan elektrikler akşam tekrar gelince televizyona kavuşmak bile keyif verdi. En son 2012'de benzer bir kesinti yaşamıştım ama o en azından sokağımızla sınırlı idi. O kesintiden bahsettiğim ve blogumun en çok tıklananlar listesinin beşinci sırasında yer alan Mum Işığında Kitap Okumak başlıklı kısa yazımdan da anlaşılabileceği üzere elektrik olmayışından benim çok şikayetim olamazdı. Başta kitap okumak ve dil öğrenimine biraz daha fazla zaman ayırmak için fırsat oldu. Sabah bazı işlerim vardı ama işimin olduğu devlet dairelerinde de elektrikler kesilmiş olunca boşa yol gidip geldim. Olan eşime oldu çünkü bugün evde temizlik günüydü ve makineler çalışmayınca hemen her şey aksadı.

Neyse, ben rakıya döneyim.

İnsanın damarlarını yıkayıp kan hücrelerinin içine kadar sinmiş olan günün tüm yorgunluğunu götürüyor. Çözülmesi gereken sorunların zihnin içinde daha çok yer kaplayabilmek için birbirini çekiştirerek gerdiği sinirleri gevşetiyor. En nihayet rahat bir de gece uykusu çektiriyor. E daha ne olsun! Babamı rahmetle anıp kaldığım yerden devam edeyim. Şerefinize!